- Kobieta rasy białej. Brunetka. Osiemnaście, dwadzieścia lat.

- Nie jestem aż taki okrutny - szepnął.
— Mamo! — Jean i Bobby wpadli do pokoju, twarze
- I okazuje to wszem i wobec. - Posławszy jej ostatnie spojrzenie, ruszył do drzwi. -
Nim zdążyła się poruszyć, Bryce chwycił ją, przyciągnął do siebie i zbliżył usta do jej warg.
- Mamy rozkaz, proszę pani.
zaczęła poruszać biodrami, dostosowując się do jego rytmu. Gdy razem osiągnęli szczyt,
spojrzała na niego przez stół. Sople lodu bywały cieplejsze niż jej oczy.
Monmouth zamknął drzwi jadalni i wrócił do stołu.
— Czy Nianie się rodzą? Czy one zawsze istniały? —
- Już i tak nadużyłam gościnności twoich rodziców, Vixen. Nie mogę im się dłużej
- W każdym razie dzięki za propozycję.
Cały czas kłamała.
- Jem tylko po troszeczku, tak jak kazałaś. - Odłożyła widelec na pusty talerz i wydęła
Klara leżała na jego piersi, czekając, by świat przestał wirować. Czuła, że Bryce gładzi ją po plecach. Była tak szczęśliwa, że aż ją to przerażało.

319
zało¿onymi na piersi i obserwował czuła mał¿enska scene,
kieszeni. Jeszcze raz przejrzała zapisane nazwiska w nadziei,
Mimo niebezpieczenstwa, w jakim sie znalezli.
szklanym blatem stolika.
- O czym? - nagle Peggy bardzo się zainteresowała.
wysoko na wzgórzu, na stromy dach. oswietlone okna w
go poduszka powietrzna.
no¿ycami do ciecia drutu, a potem otworzył notatnik.
czystym, skromnie umeblowanym pokoju.
skórzanej tapicerce widniały plamy krwi. Przy uderzeniu pekły
- Jesteś pewna?
- Umawialismy sie na sto kawałków - powiedział,
- To dobrze.
12